WEESE GUSTAW BERNHARD (1869-1970) fabrykant, właściciel Fabryki Pierników i Czekolady na Jakubskim Przedmieściu w Toruniu.
Urodził się 17.04. 1869 w Toruniu, syn Roberta i Anny Weese. Jego ojciec zmarł wcześnie w wieku 32 lat. Gustaw był wówczas niepełnoletni, podobnie jak brat Max Albert i siostra Anna Maria Elisa. Do czasu powołania fabrykanta Friedricha Hubnera na zarządcę, matka sama kierowała firmą. W 1877 roku Anna zawarła związek małżeński z Hubnerem, który poprowadził fabrykę w dobrym kierunku nie tylko dla zysku rodziny, ale także wzmacniał wizerunek firmy. Gustaw Bernhard typowany był wcześniej na następcę. Odbył praktykę zawodową w Niemczech (Heidelberg, Hamburg) i po śmierci Hubnera w 1895 objął kierowanie Fabryką. Podjął odważną decyzję i w latach 1905-1915 do spółki z bratem Maxem wybudował nowoczesną fabrykę na Jakubskim Przedmieściu. Inwestycję wspierał kapitałem Bank Gdański, który udzielił kredytu hipotecznego.
Sytuacja się zmieniła się jednak 1921 roku, kiedy to Toruń stał się miastem polskim. Niemiecka rodzina Weese postanowiła część produkcji przenieść na teren Republiki Weimarskiej w Itzehoe.
Ostatecznie na początku 1939 roku Bernhard Weese sprzedał toruńską wytwórnię kapitanowi wojska polskiego Stanisławowi Pepińskiemu i wyjechał z Torunia do Itzhoe , by wrócić we wrześniu 1939 roku. Wówczas władze okupacyjne powierzyły mu kierowanie fabryką do 1944 roku.
W Itzehoe działała spółka, którą tworzyli: Gustaw i Max Weese, syn Gustawa Helmut oraz fabrykant toruński Richard Thomas. Po pięciu latach Richard Thomas zrezygnował z udziału w spółce. Po czym zakład przeniesiono z Itzhoe do Berlina, gdzie po adaptacji nieczynnego browaru uruchomiono w nim produkcję pierników. Na początku 1945 roku fabryka Gustawa znalazła się w sowieckiej strefie wpływów w Berlinie, którą upaństwowiono. Powrót do Itzehoe okazał się znów najlepszym rozwiązaniem. Bazę stanowiły stare koszary wojskowe, które adaptowano do celów produkcyjnych. Trzeci w historii inwestycyjnej Gustawa zakład wybudowano w 1964 roku w Itzehoe .Pierniki nie stanowiły już jednak wyłącznej produkcji. Szlagierem były wafle i rurki, które stanowiły 2/3 wielkości produkcji. W 1984 roku pojawił; się nowy właściciel, który produkował jeszcze pod firmą Weese, ale w następnych pięciu latach zakład należał już do sieci supermarketów „Spar” i „Edeka”. W 2004 roku fabrykę w Itzehoe wyburzono.
Trwałe ślady po rodzinie Weese pozostały jedynie w Toruniu, gdzie działa Fabryka Cukiernicza SA Kopernik i Muzeum Toruńskiego Piernika przy ulicy Strumykowej 3.
Gustaw Weese zmarł 16. 10. 1970 roku w Hamburgu.
- J. Kucharzewska, Historia rodziny Weese, fabrykantów toruńskich pierników i jej inwestycje budowlane w Toruniu, Wydawnictwo Naukowe UMK w Toruniu 2017
- Miriam J. Hoffmann, Kekse fur den Kaiser - Die Keksfabrik Weese in Itzehoe.
- K. Lewandowski, Pierniki i piernikarstwo w Toruniu w: Formy piernikarskie ze zbiorów Muzeum Okręgowego w Toruniu. Toruń 2020.
- K. Kluczwajd, Pierniczana orbita, Stowarzyszenie Historyków Sztuki, Toruń 2015