BIAŁOSZYCKA HENRYKA (1903–1991), polonistka, nauczycielka I LO im. M. Kopernika.
Urodziła się 8 V 1903 w Skierniewicach, córka Władysława Wiśniewskiego i Władysławy z domu Klimczyk. Ojciec był kolejarzem, kierownikiem pociągów, miała czworo rodzeństwa. Uczyła się w Szkole powszechnej w Skierniewicach, a następnie w Gimnazjum Państwowym w Warszawie, gdzie zdała maturę 18 V 1921.
Studiowała 6 lat na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego. Jej profesorami byli m.in. T. Kotarbiński, Wł. Tatarkiewicz, Wł. Witwicki, a przede wszystkim wybitni znawcy literatury polskiej: B. Gubrynowicz, M. Kridl i językoznawcy: A. Kryński, S. Szober. Tytuł magistra uzyskała 30 VI 1927.
Pracę zawodową polonistki podjęła 1 IX 1928 w Państwowym Gimnazjum Humanistycznym w Chełmży, gdzie poznała przyszłego męża, Sergiusza, również nauczyciela w tej szkole. Dyplom nauczyciela szkół średnich otrzymała 18 III 1932 r. po złożeniu egzaminu państwowego w Warszawie u profesorów UW: T. Kotarbińskiego (filozofia), B. Nawroczyńskiego (pedagogika) i J. Lewińskiego (dydaktyka). Od 1 VIII 1936 została zaangażowana jako polonistka w I Państwowym Gimnazjum i Liceum im. M. Kopernika w Toruniu, gdzie (z przerwą wojenną) przepracowała aż do emerytury w 1964.
W X 1939 uciekając przed represjami okupanta, wyjechała z mężem i synem do rodziny w Skierniewicach. Dzięki znajomości języka niemieckiego, przepracowała do wyzwolenia jako referentka w Powiatowym Zarządzie Dróg. Już 1 V 1945 energiczny dyrektor R. Boszko ściąga ją do kontynuowania pracy w odrodzonej szkole im. M. Kopernika. Była cenionym i skutecznym pedagogiem. Zajęła się energicznie odrodzeniem zniszczonej przez okupanta polskiej biblioteki szkolnej, którą prowadziła przez wiele lat. Organizowała też wiele imprez, zbliżających uczniom wiedzę i zamiłowanie do literatury i słowa polskiego. Prowadziła Koło Miłośników Czytania, którego celem było uczenie zamiłowania do literatury pięknej i kultywowanie kultury słowa, dobrego czytania prozy i poezji. Przygotowywało ono uczniów do udziału w konkursach recytatorskich (szkoła odniosła na nich wiele sukcesów), organizowało okolicznościowe inscenizacje i wieczory poezji (m. in poświęcone Sienkiewiczowi, Warszawie, Słowackiemu).
Prof. Beszczyńska od 1950 organizowała uczestnictwo uczniów w spektaklach teatru zawodowego i na lekcjach prowadziła dyskusje o oglądanych przedstawieniach. Jest autorką publikacji o dziejach I LO im. M. Kopernika w latach 1945–1968.
W małżeństwie z Sergiuszem miała syna Andrzeja, absolwenta I LO im. M. Kopernika w Toruniu, po studiach – redaktora w Toruniu i w Bydgoszczy. Mieszkała od 1936 w Toruniu przy ul. Moniuszki 31 m. 7. Zmarła 4 V 1991 w Bydgoszczy. Pochowana jest na cmentarzu św. Jerzego przy ul. Gałczyńskiego w Toruniu.
- Z. Jędrzyński, Toruński Słownik Biograficzny t. 7, ToMiTo, UMK, Toruń 2014